~ NongMaxky ~

เมื่อวานก็ครบรอบหนึ่งปีพอที่ออกเดินทางไปเที่ยว(แต่ดันกลับก่อน) เหอๆๆๆ เป็นความทรงจำที่ดีจริงๆ คิดถึงๆ

หลังจากที่เมื่อวานได้ออกไปเที่ยวมาแล้ว...วัเดินนี้จึงหยุดอยู่บ้านปัดกวาดเช็ดถูห้อง ตอนเย็นก็ออกไปช๊อปกับข้าวมาทำอาหารเย็นกะคุณหญิงแม่

เฮ่อ....เดินไปเห็นพวกอาหารแช่เข็ง(ผัก, ถั่ว, ข้าวโพด, แครอท) โอ้ย คิดถึง Edmonton ชิบเป๋ง...ไม่มีอ่ะที่จะได้ไปเดินช๊อปปิ้ง วันๆพี่บั้มพา

ไปเดินแต่ save on food, western family, อีกที่นึงมันชื่อไรวะบั้มที่มันมีร้าน m&m ให้เราไปชิมไอติมฟรีอ่ะ เหอๆๆ กุคิดถึงมึงว่ะไอ้บั้ม(ไม่อยากจะ

บอกเลยทุกครั้งที่กุไปเดิน ซุปเปอร์มาเก็ต กุจะคิดถึงมึงเป็นคนแรกเลย เพราะมรึงเป็นคนแรกและคนเดียวที่ชอบพากุไปเดทที่ซุปเปอร์มาเก็ตอาทิตย์ละ 3-4 วัน)

อ่อ พี่เต้อีกคน คิดถึงเช่นกัน อุตส่าห์ติดต่อเรื่องที่เรียนให้ หาที่อยู่ให้ หวังว่าจะไปซ่าส์กันเป็นทีม เฮ้อ..ไม่อยากจะเชื่อเลย...แป๊ปเดียวผ่านไปเกือบปีแล้ว

ยิ่งไม่น่าเชื่อเข้าไปใหญ่ที่ ผมตัดสินใจกลับมาบ้าน ทั้งๆที่ทีแรกวางแผนไว้ซะดิบดี เหอๆๆๆ แต่ก็นะชีวิตก็แบบนี้ อะไรก็เปลี่ยนแปลงได้เสมอ เจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการ

ยังเล่าไม่จบ ด้วยความคิดถึงความหลังครั้งที่มีความสุข เลยซื้อผักแช่แข็งกลับมาบ้านซะ ไว้ทำกิน เวลากินไปก็จะนึกถึงช่วงเวลานั้นไป อิอิอิ...

 

*********************

Miss you...Nico and Andy

*********************

วันนี้ไปไหวพระแถวๆท่าพระจันทร์ เนื่องในวันปีใหม่ไทย แบบว่าแหล่งข่าวบอกให้ไปจอดรถในวัดมหาธาตุ ไอ้ผมก็วิ่งแรดๆๆๆเข้าไปจอดด้วยการเอาท้ายเข้าอย่างสง่างาม...

พอออกจากรถ เด็กในวัดที่คอยรับรถ(ผู้ใหญ่มากกว่า..แก่แว้ว) มันมาบอกว่า(เรียกมันแล้วกัน หมั่นไส้) ให้เอาหัวเข้าซองแทน โอ้ววว พระเจ้าจอร์จ มันก็คิดได้เนอะ ไอ้ผม

อ่ะจอดเสร็จแล้ว..ไม่ใช่แค่ผมที่งงนะครับ คุณ SK ก็งงเหมือนกัน(งง..อ่ะดิ ใคร SK) จากการปรึกษากันทีแรกก็ตัดสินใจไม่เลื่อนรถ เลยเปิดประตูออกไปถามมันว่าทำไมต้อง

เอาหัวเข้าเอาบั้นท้ายเข้าเวลาออกจะได้ง่ายๆ..รู้ป่ะมันตอบว่าไง "ก็ไม่เห็นคันอื่นเรอะ เค้าเอาหัวเข้ากันหมด ถอยออกก็ง่ายเหมือนกัน" ประมาณนี้ ดูมันเอาไรคิดวะเนี่ย >< ไม่รู้

จะว่ามันหรือว่าไอ้คนที่มันจอดคันแรกๆดี จริงๆตอนนั้นเริ่มพิโรธแล้ว แต่ก็ เฮ้อ...กลัวมันประทุษร้ายรถ ก็เลยหัวเข้าก็ได้วะ ต้องยอมมันอีก ฮ่วย ปวดกะบาลใครเคยเจอบอกด้วย

กุผิดมะเนี่ย จอดรถเอาตูดเข้าซอง กร๊ากๆๆๆๆ....จากนั้นสถานที่แรก วัดพระแก้ว คนเยอะแยะมากมาย ร้อนตับแลบทางก็ปิดๆไม่ให้เดินให้เดินได้ไม่กี่ทาง ไอ้เราก็หลงๆๆๆ  กว่าจะ

หาทางเจอก็เสียเหงื่อกันไปหลายปี๊บ...จากนั้นก็เดินๆๆๆไปวัดโพธิ์ เดินๆร้อนมากมาย เพิ่งเห็นที่เค้าว่า ประเพณีวันสงกรานต์ ก่อทราย ก็วันนี้แหละตัวเป้นๆก่อทรายกัน ร้อนมากมาย

อืม จากนั้นไปไหนต่อหว่า อ่อ..ไปพิพิธภัณฑ์สยามหรือที่เรียกว่า Museum of Siam ข้างในก็โอนะคับพี่น้อง..เค้าใช้พวก Technology ในการเล่าเรื่องราวหรืออธิบายเรื่องต่างๆ

ทำให้น่าสนใจขึ้นมากว่าตัวหนังสือเพียวๆพอสมควร รวมๆก็โอเคนะ..ใครมีเวลาลองไปกันดูนะ....หลังจากเสียเหงื่อกันมานาน ก็ถึงเวลาหม่ำข้าวซะที ไหนๆก็ไหนๆ เลยขอหม่ำข้าว

ตรงท่าพระจันทร์แล้วกัน แน่นอนว่าต้องกินห้องแอร์โลด...ร้อนมากไม่ไหว กัวคุณ SK จะละลายซะก่อนเหงื่อคุณเธอไหลได้ไหลดีจริงๆ....ขี้เกียจเขียนแล้วอ่ะ จบดื้อๆเลยแล้วกัน

กร๊ากๆๆๆๆๆ

3 เดือนแล้ว เร็วจิงๆ ^^

เบื่อๆ..เซ็งๆ..

วันนี้ไปงานหมั้นไอ้นนท์แต่เช้า...ง่วงมาก(แต่ก็ยินดีด้วยนะเปื้อนนนน ขอให้เปื้อนมีฟามสุขมากๆนะ)เสร็จจากงานแล้วก็รีบไปดู กว่าจะถึงบางรักซอย9 ต่อกับที่บ้านตอนบ่ายก่าๆ(รีบไปมากเพราะว่า...) แต่ไม่รู้ทำไม...สงสัยมันจะไม่เป็นอย่างที่คิดมั๊งเลยหมดสนุก เหอๆๆๆ....กร๊ากกกกกกก(สงสัยกุจะบร้า) ดูไปหลับไปอีกตะหาก ตรงช่วงแรกๆ แต่มุขมันเสี่ยวได้ใจจริงๆ...ประมาณว่า...ทางลัด : ลัดยูเวรี่เมิช...เลิฟยูเวรี่มัช....ฮิ้วววว อีกอันที่จำได้ ผมมีให้คุณแน่นอน ปากกา..พัดลม..ปืน : pen..fan..gun (เป็นแฟนกัน) กร๊ากกกกกๆๆๆ มันคิดมาได้ไงเนี่ย...........แปลกจังทำไมคนอื่นเค้าหัวเราะกันเอิ๊กอ๊ากๆแต่ข้าพเจ้าไม่ค่อยขำเท่าไรเลย...ใครรู้บ้างค๊าบบบบว่าเพราะอะไรตอบข้าพเจ้าโหน่ยยยยยยยยยยย